Kao da živim prvi put 

mene boli što izumiru

ljudi i životinje

kada biljke ne govore

praznine su gusto naseljeni prostori 

sve me pogađa 

kao da živim prvi put

ređam rane da bih

došla do mesa

u krvi toplo je

biti u mesu 

kada duboko dišem 

prava priroda stvari 

otkriva se pred 

upornim posmatranjem

i stalno teku

prizori kao brodovi niz vodu

lubenica je sveža kao nada

zore su i dalje spremne 

da se spuste na dane

požuda miriše niz ulicu

kao prvi stanovnik leta 

a ja ponovo želim da hodam