Dedin sokak

U nošnji dedino seoce ore…

ja dedine kukuruze, on moje matematičke pehare

a obojica savezničke titule za kurjačke potere.

Po lovčevom brlogu,

za kopitom košute

dedine puške se krste.

Pozna se dedin vojnik iz srpske vrste,

gde se u zahvatima severca kovitlaju dedini jarići,

kao i dedine komande: „Oj, jari, jari, jari!”

Na dedinom sokaku,

na kaldrmi neka zbivanja diriguju unuku,

kako su oskrnavili dedinu surutku

u trgovini maminog hrišćanina i sultana,

u sumanutom danku,

kako se dedin dukat nije osramotio kao grb nacističkog tiranina,

kako od stoke, kako od bombe

dedinim lulama pristižu ševe.

Vešala pretiču granate u istorijskom begu,

a tu su i nemušti podanici čije je „dedino sutra” na njihovom bregu.

Rodoljubive su one dedine armije u opstanku,

više nego vi,

danas,

ovoliko talaca na dedinom sokaku.